بي تو اي آشنــاي خوبــي ها         كـودك دل بهــانـه مي گـيــرد

از فـــراق تــو اي دلــاور مـــرد         آتــش دل زبــانــه مي گـيــرد

                                        ***

همـّتــت بــدرقــه ي راه پـــدر         اي خــداتــرس و خـودآگاه پدر

از غــم سـوختــن و رفتـن تــو         مـي كـشـم آه پــدر ، آه پــدر

                                        ***

همنوا با بلبل دلخسته بر طرف چمن

                     در غــم مــرگ پـــدر خــون مي چــكد از چشـم من

يادگار فصل خوبي رفت اي ساز فلك!

                      هرچه مي خواهي بخوان و هرچه مي خواهي بزن

                                        ***

آن شــب پـــدرم خـدا بـيــامرز         آمـاده ي وصــل يـار مي شـد

بـي مسجديــان نمـاز را خواند         گويــي زدلــش قرار مي شـد

                                        ***

آن شــب پـــدرم خــدا بـيـامرز         قلبش دو – سه بار بيشتر زد

چـون بـلبــل بـي قـرار شـيــدا         ناگاه به سوي دوسـت پـر زد

                                        ***

آن شــب پــدرم خــدا بـيــامرز         تـنـها به سوي نگـار مي رفت

از شــاخه زنــدگي جــدا شــد        گــل بود كه در بهــار مي رفت

                                        ***

اي واي كــــه از غــم فـراغـت         شـــد زنـدگيــم تــبــاه بــابــا

تــا چهــره به خـاك دركشيدي         شــد روز دلـــم سيـــاه بـابــا